Kwas hialuronowy jest biopolimerem, w którym występują parami cząsteczki  kwasu glukoronowego i glukozaminy, połączone wiązaniami glikozydowymi.

Siarczan glukozaminy jest niezbędny do biosyntezy glikozaminoglikanów, między innymi kwasu hialuronowego, które formują struktury macierzy skóry.

Glikozaminoglikany (GAG) to grupa związków chemicznych ( najczęściej  polisacharydów), które są zbudowane z powtarzających się jednostek dwucukrowych, z których jedna reszta to zawsze aminocukier, a druga to kwas uronowy. Niemal wszystkie GAG zawierają dodatkowo grupę siarczanową. W połączeniu z białkami tworzą proteoglikany ( kwas hialuronowy jako jedyny z GAG nie łaczy się z białkami).

Glikozaminoglikany (GAG) i proteoglikany są specjalnymi biologicznymi polimerami, które odgrywają rolę w utrzymywaniu wilgoci w skórze. Są one nieprawdopodobnie efektywnym nawilżaczem – daleko bardziej efektywnym niż większość składników tradycyjnie stosowanych w kosmetyce jako nawilżacze. Uwodnione GAG i proteoglikany pomagają uzyskać efekt „ wypełnionych” zmarszczek i świeży wygląd. Glikozaminoglikany są zbudowane ze specjalnych jednostek podstawowych,  które łączą się do różnych form GAG – jednym z nich jest kwas hialuronowy.

DZIAŁANIE SIARCZANU GLUKOZAMINY

Działanie siarczanu glukozaminy odbywa się w inny sposób, niż większości składników aktywnych, które działają na naskórek lub w niewielkim stopniu wpływają na procesy biochemiczne.

Siarczan glukozaminy stymuluje produkcję kwasu hialuronowego.

Początkowo badania dotyczące kwasu hialuronowego koncentrowały się na jego układzie cząsteczki. Potem odkryto sposób ich powstawania - enzym syntetaza hialuronowa przyłącza cząsteczkę glukozaminy do cząsteczki kwasu glukoronowego a ta para łączy się w kolejne pary aż do 30000 razy, dając cząsteczkę o wielkości około 10 000 000 Daltonów.

Tak duża cząsteczka nie jest mobilna, jej wielkość i konfiguracja w tkance powodują, że przyciąga wodę jak gąbka, powodując efekt napompowania i gładkości skóry,  zanikanie zmarszczek, ale nie ma ona już wpływu na dalszą produkcję kwasu hialuronowego. Do tego potrzebne są substraty do produkcji takie jak siarczan glukozaminy.

Przeprowadzone badania dotyczące testów na stabilność i stopień przenikania składnika pokazały, że jest on najbardziej stabilny przy pH = 5.0
Stały stopień rozpadu buforowanego 5 % roztworu siarczanu wynosił 5.93 x 10(-6) na godzinę ( wartość T90 - czas potrzebny do rozpadu związku o 10 % w stosunku do wartości wyjściowej – 2.03 roku).

Ze względu na hydrofilowy charakter cząsteczki spodziewano się słabego przenikania, tymczasem okazało się, że przenikalność transdermalna jest bardzo dobra. Wynika to prawdopodobnie z tego, że ma on niezwykle małą cząsteczkę  i jest bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie, co powoduje, że jest szybko i  łatwo absorbowany przez skórę, a po przeniknięciu do dolnych części naskórka  chętnie  włączany przez fibroblasty do nowotworzonego kwasu hialuronowego.

Inaczej mówiąc, im więcej siarczanu glukozaminy znajdzie się w skórze, tym więcej kwasu hialuronowego zostanie wyprodukowane.

Siarczan glukozaminy stosowany jako suplement jest także doskonale absorbowany do krwioobiegu, ale jego ilość, która dociera do skóry jest zbyt mała, aby skutecznie zwiększyć produkcję kwasu hialuronowego. Dlatego do uzyskania optymalnego efektu konieczna jest aplikacja zewnętrzna.

W badaniu stosowano u wolontariuszy dwukrotnie w ciągu dnia krem zawierający siarczan glukozaminy – efekty były widoczne już po tygodniu. Zanotowano zmniejszenie drobnych linii i redukcję głębszych zmarszczek.
Skóra wyglądała na jędrniejszą , lepiej nawilżoną i wypełnioną
Nie zanotowano podrażnień ani negatywnych reakcji skóry .

Badaniami objęto także  rolę kwasu hialuronowego w leczeniu ran.
Okazało się, że po  zranieniu, pofragmentowany kwas hialuronowy o mniejszej cząsteczce stymuluje geny do wywołania reakcji zapalnej, w przebiegu której małe cząsteczki kwasu ponownie zaczynają łączyć się w długie łańcuchy.
Wydaje się być zasadne użycie kwasu hialuronowego, najlepiej z frakcją małocząsteczkową, do wspomożenia zapoczątkowania i prawidłowego przebiegu
procesu gojenia w przypadku stosowania rollera.

Potwierdza to tezę, że proces prawidłowego gojenia się rany, bez powstawania zbliznowaceń czy keloidów, jest uzależniony od ilości kwasy hialuronowego w skórze w obrębie rany.

Bibliografia:
1.McCarty MF. Glucosamine for wound healing Med. Hypotheses. 1996Oct:47(4):273-5.Nutrition 21,San Diego, CA 92109, USA
2.http://www.freepatentsonline.com/y2007/0092469.html
3.Adzick NS,Longaker MT. Scarless fetal healing.Therapeutic implications.Ann Surg.1992 Jan.Fetal Treatment Program, University Of California, San Francisco 94143-0570
4.Prehm P. Hyaluronate is synthesized at plasma membranes. Biochem J 1984 Jan 1
5.Dalton units of mass of atoms.
6.Kelly GS. The role of glucosamine sulfate in the treatment of degenerative joint disease.Altern Med.Rev. 1998 Feb:3(1):27-29
7. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/15704860

Skład: Glucosamine Sulfate

Ciężar nasypowy: 1,04 g/ml

Zalecane dozowanie: 0,5 – 10 %, preferowane 4-6%

Właściwości fizykochemiczne:

• postać: krystaliczny proszek,  bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie

Zalecenia techniczne:

• przechowywać w szczelnie zamkniętych pojemnikach w chłodnym i suchym
   miejscu